W roku 1983 Ojciec Józef Wrzesinski, zaproszony przez komitet niezależnych ekspertów Rady Europy , zajmujących się wprowadzaniem Europejskiej Karty Społecznej (dokument ponizej), zastanawiał sie wraz z innymi nad jej sensem i znaczeniem. Dla Wrzesinskiego, nie brała ona  pod uwagę, lub nie wystarczajaco brala pod uwagę  robotnikow  zyjących w trudnych warunkach i ich rodziny.

Eksperci i przedstawiciele wielu państw byli świadomi niedostatków Karty, dlatego podjęli decyzję o procesie jej rewizji  zarówno jeśli chodzi  jej zawartość jak i procedurę kontroli.

Proces, ktory sie rozpoczął w latach 90 -tych i zakończył w 1996 roku przyjcciem odnowionej Karty Społecznej (zrewidowanej), gotowej do podpisu przez kraje członkowskie, wprowadzał mechanizm „wspolnych reklamacji” otwartych dla ogranizacji pozarządowych.

Oto Artykuł 30:

Prawo do ochrony przed ubóstwem i marginalizacją społeczną.

W celu zapewnienia skutecznego wykonywania prawa do ochrony przed ubóstwem i marginalizacją społeczną Strony zobowiązują się:

a. podejmować działania, w ramach ogólnego i skoordynowanego podejścia, w celu popierania rzeczywistego dostępu osób oraz ich rodzin znajdujących się lub zagrozonych znalezieniem się w sytuacji marginalizacji społecznej lub ubóstwa, zwłaszcza do zatrudnienia, mieszkań, szkolenia, kształcenia, kultury, pomocy społecznej i medycznej;

b. dokonywać, jeśli to konieczne, przeglądu tych działań w celu ich dostosowywania do sytuacji.

Na temat Prawa do mieszkania

5 czerwca 2008 roku, komitet praw społecznych Rady Europy opublikował raport, przyjęty przez jej członków, jako „wspólną reklamację”, złożoną przez ATD Czwarty Swiat i euroropejską Federację krajowych wspólnot pracujących na rzecz bezdomnych (FEANTSA).